ديروز جلسه كارگروه تخصصي معاونين دانشجويي فرهنگي بعضي از دانشگاه‌ها هم به خير و خوشي و سلامتي به ميزباني دانشگاه اميركبير برگزار شد. اين جلسه هم صد البته جلسه پرباري بود:

زبانم لال فكرنكنيد كه فقط بنده در وسط جلسه مشغول عكاسي و استفاده بهينه از فرصت بودم:

دكتر سيد موسوي (مدير باصفاي امور فرهنگي دانشگاه فردوسي مشهد) تصنعاً از دكتر بذرافشان (معاون خوش فكر و خوش بيان دانشجويي فرهنگي ایضاْ همان دانشگاه فردوسی مشهد) عكس مي‌گرفت و نجوا مي‌كرد كه: خدايا هيچ مسلماني را زيردست قرار نده! (بسمه تعالي – دفتر: آقاي هراتي، لطفاً فاكتور اين عبارات باصفا، خوش‌فكر، و ... را تهيه، خدمت حضرات ارسال، و نتيجه را تا وصول كامل پيگيري و گزارش نماييد.)

تعدادي از اعضا تشريف نياورده ‌بودند و بعضي‌ها هم دو قبضه (به همراه مدير امور فرهنگي‌شان) تشريف‌فرما شده بودند.  جلسه از هشت و نيم صبح تا حدود چهار عصر به استثناي وقت نماز و ناهار حدود شش ساعت طول كشيد.

از باب نقد اين نوع جلسات كه سهواً كم هم نيستند و هر هفته با آن‌ها مواجهيم، مطلبي را از دکتر عابدینی تحت عنوان آسيب شناسي تصميم‌گيري شوراي سردبيري، با كمي تغيير كه مناسب حال ما باشد بازنويسي مي‌كنم. اميد است مفيد واقع شود.

نخستین ایرادی که ... وجود دارد این است که به سرعت به اتفاق نظر می‌رسند و اختلاف نظر در آن از جایگاه اساسی برخوردار نیست. افراد شوراي ... معمولا دیدگاه نزدیک به هم دارند. این موجب می شود تادیدگاه مخالف حتی مطرح هم نشود.

 دومین آسیب ... این است که هنگام  اظهار نظر، همیشه آگاه‌ترین فرد که ممکن است بهترین پاسخ را در اختیار داشته باشد الزاماً با نفوذترین فرد در میان جمع  نیست.

 سومین نکته هم این که مدیران چنانچه در شورا ... حاضر شوند، رشته کلام را در دست می‌گیرند.برخی مواقع با آن که اطلاعات آنان در موضوع‌ها‌ی تخصصی اندک و قدرت استدلالشان ضعیف است اما تاثیر گذاری آنان در تصمیم‌ها زیاد است.

مساله چهارم ... این ... که آراء و افکاری نزد شورا ... خریدار پیدا می‌کنند که فردی سخنور با قدرت نفوذ کلام آن را بیان کند.  هیچ مطالعه علمی نشان نمی‌دهد که افراد پرحرف به علت تخصص یا دانش بیشترشان زیاد حرف می‌زنند. (منظور آقاي عابديني از بيان اين جمله مغلق كه به اخبار تلويزيوني شباهت زيادي دارد اين است كه پرحرف‌ها لزوماً با سواد نيستند).

بسیاری بر این باورند که یک  گروه هم‌فکر بویژه در امور مشورتی و تصمیم‌گیری بهتر عمل می‌کند. اما به نظر می‌رسد که این دیدگاه سنتی هم اکنون با چالش مواجه شده است.

 برای تصمیم گیری منطقی و نزدیک به واقعیت، وجود دیدگاه مخالف یک ضرورت است و گر نه شورا ... ممکن است به لحاظ کمی نمایان‌گر تعدد افراد باشد اما بی‌تردید بیان‌گر تنوع آرا نخواهد بود.