بالاخره یک روز داغ تابستانی فرا رسید و صاحب همان عکس کنار صفحه (البته حالا ریشش کمی سفید شده) پس از یک سال (تحصیلی) کار سخت و شبانه روزی از مسئولیت معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه سیستان و بلوچستان و همه شوراها و کمیته های تابعه ی این مسئولیت خطیر و همچنین دبیری هیات رییسه دانشگاه کنار رفت. حالا دکتر کاشانی پور عزیز میتوانند ضریب هوشی وی را مجدداْ بررسی کنند.

ببخشید . . . سلام. نماز و روزه هایتان قبول. ببخشید که دیر آمدم. این مطلب، مطلب آخر و به عبارتی خداحافظی و حلالیت طلبی است. بالاخره، رییس استعفای من را در ۲۳/۴/۸۷ پذیرفت و امضا کرد. این دو ماه هم به رتق و فتق کارهای معوقه و البته مسافرت گذشت. قصد داشتم یک توک پا تا استرالیا بروم که قسمت نشد. شاید به نفرین دانشجویانی که در سرمای زمستان آب گرم نداشتند و در گرمای تابستان کولر، گرفتار شده ام و خبر ندارم. به هر حال از خدمت شما مرخص شدم و دیگر هم مزاحم نخواهم شد.

اجازه میخواهم در همینجا از همه تشکر کنم. از همه دانشجویان و کارکنان و اساتید دانشگاه به خاطر همه توجهات و الطاف و عنایتهایی که داشتند.

و لازم میدانم که از تمامی دانشجویان دانشگاه به خاطر تمام کمبودها و مشکلاتی که در سال تحصیلی گذشته بر آنان گذشت و به نوعی مربوط به حوزه معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه میشد عذرخواهی نمایم. امیدارم که قصورها و تقصیرهای این برادر کوچک خود را ببخشند. همچنین جا دارد که از تمامی کارکنان و مدیران حوزه معاونت دانشجویی و فرهنگی دانشگاه به خاطر تلاشهای شبانه روزی و بیدریغشان، صمیمانه تقدیر و تشکر نموده و به خاطر تمام سختی هایی که به این قشر خدوم و شایسته تحمیل شد، طلب عفو و بخشش نمایم.

به امید فردایی بهتر

احمد ناصری